Nijmegen 2024

Dat was hem dan! Wat heb ik genoten van de 4daagse! Dit jaar liep ik hem weer, net als in mijn 1e jaar, alleen. Maar eigenlijk loop je deze tocht nooit alleen: denk aan alle mensen onderweg die iedereen aanmoedigen, wandelaars die onderling elkaar steunen, support van collega’s, familie en vrienden. Afgelopen week was ik weer in het huis waar ik ben opgegroeid: bij mijn ouders. Samen hebben zij ervoor gezorgd dat ik niets tekort kwam. Zo zorgde mijn vader er voor dat ik op tijd op de Wedren stond en als ik finishte stond hij alweer klaar om me mee te nemen(vaak met een koude radler 0,0.) Mijn moeder zorgde voor mijn voeten, de inwendige mens en lieve briefjes lagen klaar als ik wakker werd. (Lees: 2:30 uur), mijn man die een app had gemaakt die tenminste wel werkte om mij te volgen en voor ik ging slapen steeds even met elkaar bellen. Wederom heb ik gelachen, adem ingehouden als ik ‘s-ochtends door de studenten werd aangemoedigd (kwamen net uit de kroeg), wat tranen gelaten, mooie gesprekken gehad, nieuwe mensen leren kennen, door de pijn heengelopen maar bovenal genoten! Dit jaar, zoals ieder jaar, stond mijn beste vriendin Katja ook weer bij de ViaGladiola ❤️ samen met mijn man en ouders.
5x 4 dagen zingend, springend (ja echt!), kruipend, huilend, lachend om Nijmegen 50 km gelopen. Doordat ik veel heb nagedacht onderweg (psychologen zijn duurder dan N4D) ben ik tot een besluit gekomen. Op de wedren heb ik dit ook gedeeld: niet zoals andere jaren; eerst herstellen en dan maak ik de keuze. Nee, het is mooi geweest! Het vraagt enorm veel van je lichaam, maar bovenal alle mensen om je heen die ervoor zorgen dat ik me alleen maar hoef bezig te houden met: wandelen.
Dat wandelen blijf ik natuurlijk doen, maar geen N4D. Ik ga zeker de waalbrug, magic Mile, 7 heuvelen en via gladiola missen. Maar soms is het goed om weer een nieuwe uitdaging te zoeken.

met mijn pa bij ‘DE SLUIS’ in Weurt
mijn ma ook bij De Sluis
heel erg verrast dat mijn oom en tante daar ineens stonden! (Niet verwacht!)
ik heb het wel eens drukker gezien hier… alleen de 50 km liep hierover, de 40 niet omdat alle routes waren ingekort
traditie: voor de Via Gladiola, de laatste rust bij de Mac
nummer 5

Registratie dag

Zondag, 14 juli 2024.
Samen met ons pa richting Nijmegen. Voor het activeren van mijn deelname en het verkrijgen van de scanband. Lang geleden dat ik op zondag dit ben gaan doen.. en meteen ook weer gezien waarom ik het de laatste jaren op maandag deed… lange rijen! Na 1 uur in de rij gestaan te hebben (vol in de zon) kon ik dan eindelijk mijn scanband ophalen. Gelukkig wist mijn pa ook de weg op de wedren en is hij, terwijl ik aan het wachten was, de andere spullen op gaan halen. Vandaag heb ik een ‘rustdag’.. vannacht begint het dan: 02:00 de wekker, 3:00 naar Nijmegen en dan om 04:00 starten aan de zware, maar o zo mooie ‘walk of the world’

zo lief! Mijn ouders hadden een oude foto gevonden en natuurlijk in het Brabants deze bewerkt. Lag op mijn kussen 🙂

Nijmegen 2024

Morgen is het zover. Dan mogen we weer onderweg naar Nijmegen. Polsband ophalen en natuurlijk de geweldige goodie bag… (als in reclamespul waar je meestal niets aan hebt, maar ach het hoort erbij!) kijken of Wilma er weer is, mijn weg zoeken over de Wedren en natuurlijk eventjes proeven van de sfeer. Dinsdag om 04:00 zal het gaan beginnen. Via een liveblog hierboven zal Chiel er alles aan doen dat ik te volgen ben.
Dit jaar weer in mijn uppie.. maar gelukkig “you’ll never walk alone”

Nijmegen 2023

Goh, ik weet nog dat ik de eerste keer de Vierdaagse ging lopen. De spanning, maar ook de familie ‘traditie’ 😉 opa, mijn oom, mijn moeder, daarna 100e ik en nu ga ik hem lopen met Chiel. Enorm veel zin in. Mijn 5e. Ben ik zenuwachtig? Ja nog steeds! Maar morgen gaan we de polsbanden ophalen en goodie bag om vervolgens een paar uur later (02:00) de wekker te zetten. Heel veel zin in de 4 daagse. Mogelijk niet zoals jullie de afgelopen tijd hebben kunnen volgen (Chiel was aan t werk maar tussendoor hield hij deze blog bij) maar nu gewoon samen deze tocht uitlopen. Een lach, een zekere pijn, een traan, maar zeker genieten! En os Sas? Die blijft heerlijk bij d’r opa en oma slapen. Wordt ‘snachts’ wakker omdat wij dan opstaan om te vertrekken, 2 uur later wederom omdat os pa weer thuis komt, weer wat uurtjes later dat os ma wakker wordt etc.
Deze editie wordt wederom een bijzondere! Helaas loopt Pieke niet meer mee. Maar ik loop hem nu samen met mijn vent! Diegene die een paar jaar terug vertelde : o nee hoor niets voor mij… jaren verder: tsja ik zie wel.. en nu hebben we gewoon een ticket. Samen op de blauwe dinsdag de waalbrug op, woensdag dansend over de magic mile, donderdag kruipend over de heuvelen en vrijdag: vanaf cuijk een en al feest!
mijn kanjer gaat t halen! Sowieso op wilskracht en doorzettingsvermogen! Support hem vooral!

Alternatieve 4 -Daagse 2020 dag 3

De dag van normaal de 7 heuvelen, startte in Reeuwijk. Een prachtige polder, helaas wel veel gras en hoog. Richting Bodegraven, nieuwerbrug en driebruggen. Ik was vergeten dat we het groene shirt aan zouden doen, maar gelukkig zat er in de mijne ook Groen. Onderweg werden we verrast door Michiel die de taak op zich had genomen om komkommers uit te delen (traditie in Nijmegen) wederom wat graspaden die ook nog eens ongelijk waren ( een feest voor je enkels) ook weer schapen gezien en zwarte zwanen. Een mooie tocht van iets meer dan 30 km. Vandaag werden we meerder malen toegeroepen door omstanders ; alternatieve 4-daagse? Goed bezig! Het viel ons ook wel op dat we meerdere malen mensen tegenkwamen die ook een rondje liepen .. alsook de Zoetermeerse club..

Alternatieve 4-Daagse 2020 dag 2

Delft! Vaak geweest, maar niet zo vaak gewandeld. We zijn begonnen in Delfgauw, vanuit daar naar de stad gelopen en via een omweg naar de Zweth. Prachtige gebieden, maar ook een paar keer verkeerd gelopen. Gelukkig was er hulp of afstand die belde en zei: volgens mij zit je verkeerd.. daarna via de ackerdijkse plassen om Oude Leede naar begin punt gelopen. Het laatste stuk was zwaar… het was onverhard, had allemaal bochten zodat je niet kon zien hoever je nog moest en pal naast ons een autoweg. Dit was het eerste stuk dat we weinig tegen elkaar zeiden, volgens mij hadden we beide het gevoel, doorknallen dan is het zo voorbij.. gelukkig was daar dan eindelijk het moment dat we de weg konden oversteken en weer richting auto. Wat deze toch dan wel weer bijzonder maakte was het lopen tussen de koeien door en de prachtige lucht !