Auteur: Ramon

Zo, een hele tijd daarnaartoe geleefd en dan was het zover. Zaterdag 9 september… Onrustig geslapen van vrijdag op zaterdag en al veel te vroeg wakker. (wilde eigenlijk zo lang mogelijk uitslapen) maar goed, om 16:00 met Michiel en Pieke naar Vlijmen, waar we bij mijn ouders wat aten. Om 19:00 naar Waalwijk vertrokken, het was nog niet heel druk. Daar maar in het startvak gaan staan, het duurde nog een uur maar zo stonden we vrij vooraan. De tijd leek te kruipen, en het werd voller en voller in het vak. Toen om 20:00 het startschot klonk vertrokken we in de beginnende schemering aan onze wandeling. Ons pa en ma, Chiel en Katja stonden ons in Waalwijk aan te moedigen. Daarna rondje 1 , 2, 3 door dezelfde plekken. Dit was wat minder , maar ja je moet toch aan 80 km komen. Bij de tunnel in Vlijmen stonden mijn ouders, mijn zus , Katja en Sascha. Ze hadden een spandoek gemaakt 🙂 Sascha herkende mij door de drukte en donkerte niet meteen want toen ik op haar af liep rende zij eerst weg. Toen ik bleef staan en nogmaals haar riep was ze heel blij en kwam mij op haar manier ook sterkte toewensen. De eerste rustplaats in vlijmen hebben we kort gezeten. We hadden beide nog geen echte behoefte om echt uit te rusten. Daarna door naar de Haarsteeg en vervolgens weer door Drunen naar Waalwijk. Daar heb ik mijn blaar laten prikken en mijn voet ingetapet. Dit alles duurde vrij lang en we zijn toen daarna gelijk weer gaan lopen. Ik hinkte wat in het begin, maar eenmaal door de pijn gelopen te hebben weer vol doorgelopen. Het was vanuit Waalwijk een lange saaie en donkere dijk naar Waspik. De rust daar hebben we kort gezeten en weer door. Ik merkte dat mijn spieren gingen protesteren, iedere keer als ik gezeten had werd het moeilijker om op te staan. Maar van mijn lichaam moest ik ook echt de nodige keren zitten. Pieke had gelukkig energie genoeg en die sleepte mij er op moeilijke tijden doorheen. Voor Waalwijk ben ik nog 2 of 3x kort gaan zitten. Juist om die ene minuut even weer op te laden en door. Chiel belde me nog op om te vragen hoe het ging, en wat later bleek, te kijken waar wij zaten. Ik hing op en 2 minuten later zie ik hem ineens bij de Piet Klerx staan. Heel lief en zo’n moment geeft je net weer dat zetje om door te gaan. Katja zag ik ook ineens niet veel later, ze had me gevolgd met de app. en stond daar gewoon om ons sterkte te wensen, erg lief! Aangekomen in het Centrum was het nog niet zo druk (we waren ook best vroeg) We hebben er zo’n 14 uur op gelopen, met dus het grootste deel wandellaars achter ons. Eenmaal op het podium onze pruiken opgedaan en  daar werden we ook nog versierd met een bloemenkrans en ballonnen van ons ma. Het was een tocht met een lach en een traan, met lol maar ook pijn. We hebben de grenzen verlegd. En volgend jaar, dat zien we nog wel…

Wat een heerlijk weer, goede temperatuur en soms het zonnetje. Ik voelde het vanbinnen: ik moest er uit. En niet zomaar het standaard rondje park met Sas maar gewoon rondje noord AA. En ach, aangezien ik toch niet wilde doorstappen maar besloten om onze Sas gewoon mee te nemen. In het begin snapte zij niet waar ik naar toe wilde, maar al snel liep ze prima mee. Eenmaal buiten de bebouwde kom, langs het water haar los gelaten. Ze huppelde vrolijk mee. Aangezien zij vaak voor mij liep kon zij het tempo bepalen. En ik heb t nooit geweten maar zij loopt dus echt wel door: 6km per uur haalt zij makkelijk. Onderweg een paar keer kort gepauzeerd zodat zij op adem kon komen en wat drinken. Net toen we zoetermeer weer binnen liepen heb ik haar naar de steiger gebracht, ze sprong er bijna meteen in. Na wat gepoedeld en wat gedronken te hebben, zijn we naar huis gelopen. Eenmaal thuis plofte ze vrijwel direct op haar kussen neer om bij te komen van deze mooie wandeling.

Vandaag de allerlaatste training voor de 80 gedaan. Vanaf nu een week ‘rust’ om goed uitgerust aan de start te verschijnen. (Moet nog wel gewoon werken, maar geen lange afstanden meer)

Pieke had nog een route in Den Haag, weliswaar sommige stukken al wel gezien maar toch een prettige tocht. Wel weer die stijle en hoge trap…. De oppashond liep ook mee, die was gelukkig gewend aan flink doorstappen want hij liep de gehele weg goed mee. Vertrokken in het groene Loosduinen om vervolgens een heel stuk langs de zee te wandelen. Het was prachtig weer en doordat alle scholen zijn begonnen konden wij gewoon ons tempo lopen. Een route van 15,4 km.

En dan nu opladen voor de 80, de tocht die de nacht in en uitloopt…

Vandaag was er de mogelijkheid om de startkaarten op te halen van de 80. Dat kwam goed uit, aangezien Michiel een afspraak had in DenBosch.

Vertrokken vanuit Zoetermeer en nadat we Michiel gebracht hadden zijn we doorgereden naar Waalwijk. In Waalwijk was het een komen en gaan van wandelaars die de kaarten ging ophalen. De organisatie was prima geregeld en we hadden al snel onze nummers. Toen terug naar DenBosch. Aangezien het toch nog even zou duren voordat Michiel de uitleg had afgerond zijn we een rondje gaan wandelen. Naar de zuiderplas, rondje door het Heempark, terug langs mijn middelbare school. Aangezien je dan toch langs herinneringen loopt, meteen even langs het huis waar ik geboren ben gelopen. We waren toch in de buurt. Pieke kende de binnenstad niet, dus ook maar even eraan geplakt. Het was kermis, maar gelukkig konden we redelijk goed doorlopen. Onderweg even gestopt bij Eyewish om Katja een kus te geven, zij was druk bezig met de verkoop. Vervolgens met een wijde boog door het centrum gelopen en weer terug naar Zuid. Een route van 6,8 km.

Afgesproken om toch te wandelen ondanks dat we beide graag in de ochtend lopen. Deze week was dat niet haalbaar, dus maar een avondwandeling. Qua temperatuur was het heerlijk, wat koeler en geen benauwdheid. We zijn in Nootdorp gestart en richting Delftsehout. De route verliep voornamelijk door de natuur en was erg goed met pijlen aangegeven. Na prachtige bospaden kwamen we uit in een weiland met pasgemaaid gras. Liep redelijk moeizaam maar goed te doen. Onderweg kwamen we veel mensen tegen die ook aan het wandelen, fietsen of rennen waren. (Ook mooie mannen 😂)Het weer was er inderdaad prima voor. In de verte zagen we de Ikea Delft en al kletsend en wandelend waren we daar binnen No-time. Ook veel hoogtemeters gemaakt zoals in de grafiek is te zien.

Daar aangekomen zijn we erom heen gelopen en richting de A13. Vanaf daar liepen we de binnenstad van Delft in, met prachtige oude gebouwen. We hadden allebei niet het idee dat we al over de helft waren aangezien we lekker doorliepen en de tijd vloog. In Delft liepen we ook ineens door een drive in friettent.. gewoon een mobiele kar met een luifel over het voetpad. Een soort drive in…Bijzonder, maar volgens Ipse de Bruggen is iedereen bijzonder … Na een stukje stad gezien te hebben liepen we weer onder de snelweg door om aan de andere kant via delfstehout naar de Dobbeplas te lopen en vervolgens weer naar de auto. Hierbij kwamen we langs het WillemFelsoord (dagbestedingslocatie van Ipse de Bruggen ) en met een prachtig bord… Pieke speelde even model (ze genoot er enorm van)

Een tocht die voorbij vloog. 16,2 km met een gemiddeld tempo van 6,86 km/uur. Redelijk snel dus….